Размер шрифта:
A
A
A
Цвет сайта:
Ц
Ц
Ц

50-годдзе адроджанай калекцыі

8 лістапада музей святкаваў 50-годдзе адроджанай калекцыі ў новым уласным будынку, адмыслова пабудаваным па праекце архітэктара М.І. Бакланава. Адзначыць гэтую падзею дашлі былыя супрацоўнікі, дырэктары мінскіх музеяў, мастакі. У музеі існуе выдатная традыцыя - памятаць аб усіх былых супрацоўніках і ўсе юбілеі адзначаць разам з імі. Так і ў гэты дзень была падрыхтавана невялікая выстава фатаграфій - Алена Васілеўна Аладава ў асяроддзі супрацоўнікаў, якія ў 1957 годзерыхтавалі да адкрыцця новыя музейныя экспазыцыі (некаторыя з іх сядзелі на ганаровых месцах у першым шэрагу). Тады гэта быў невялікі калектыў, усяго каля 40 чалавек (сёння ў штаце лічыцца 289 чалавек), але яны былі маладыя і гатовыя ўслед за Аленай Васілеўнай дзень і ноч, без выходных працаваць у каханым Музеі.

Намеснік Міністра культуры Ў.К. Гедройц, выступ якога адчыняла святочны вечар, павіншаваў усіх якія прысутнічаюць з урачыстай падзеяй, нагадаўшы аб падзвіжніцкай дзейнасці Е.В. Аладавой па ўзнаўленні калекцыі і падкрэсліўшы выключную ролю, якую сёння музей гуляе ў культурным жыцці рэспублікі. Павіншаваць музей дашлі і маладыя музыканты, студэнты Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі. У іх выкананні прагучалі творы Джорджу Энеску, Рахманінава, Рымскага-Корсакава, Галіны Гарэлавай.

Нацыянальны мастацкі музей звярнуўся да кіраўніцтва Нацыянальнага банка Рэспублікі Беларусь з просьбай аб выпуску юбілейнай манеты, прысвечанай стагоддзю са дня нараджэння Алены Васілеўны Аладавай. У выніку, менавіта да вечара была прымеркаваная прэзентацыя срэбнай манеты "А.В. Аладава. 100 год". Аб тым, як ішла праца над стварэннем гэтай манеты, распавяла аўтар, мастачка З. Заскевич. 17 манет у памяць аб урачыстай падзеі былі падораныя супрацоўнікам, якія працавалі ў музеі ў 1957 году, і тым, хто прапрацаваў у музеі больш 40 гадоў і чальцам сем'яў Е.В. Аладовой і М.І. Бакланова. Затым слова было прадстаўлена Ірыне Васілеўне Назімавай. У 1957 году, адразу пасля заканчэння Інстытута жывапісу, скульптуры і архітэктуры ім.

Репіна, Алена Васілеўна запрасіла маладой выпускніцу на працу ў Мінск. І, нібы ўспомніўшы свае першыя дні ў музеі, Ірына Васілеўна правяла своеасаблівую экскурсію па выставе фатаграфій, сказаўшы добрыя словы аб кожным, з кім ёй тады давялося працаваць у музеі. Затым выступіў вядомы скульптар Іван Міско, які таксама адразу пасля канчатка Мінскай мастацкай вучэльні прыйшоў працаваць у музей мастаком-афарміцелем.

50 гадоў выканалася не толькі будынку, але і музейнай бібліятэцы, мабыць, самому поўнаму ў рэспубліцы спецыялізаванаму збору кніг па мастацтве. Першай загадчыцы бібліятэкай Веры Іванаўне Колас была падораная кніга "Е.В. Аладова. Музей - яе лёс", а яна распавяла аб тым, як камплектавалася бібліятэка ў першыя гады працы музея.

Нельга было не ўспомніць добрым словам і архітэктара будынка М.І. Бакланова. Адмыслова да гэтага юбілею супрацоўнікі музея прыгатавалі выданне ў сімвалічнай колькасці асобнікаў - 50 - "Беларуская скарбніца мастацтваў". Брашура распавядае аб гісторыі будаўніцтва будынка, аб яго архітэктару; у ёй апублікаваныя рэдкія архіўныя матэрыялы, фатаграфіі, успаміны музейшчыкаў. Ёсць у кнізе і водгукі першых наведвальнікаў музея. Іх зачытаў адзін з аўтараў кнігі, малады архівіст музея Дзмітрый Хабараў. Пасля гэтага выступіла адна са сталых наведвальніц музея, дацэнт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў Вольга Алегаўна Грачова, якая распавяла, як яе яшчэ зусім маленькай дзяўчынкай прыводзіў у музей дзядуля, як пасля наведванне музея стала душэўнай неабходнасцю, і як зараз яна цесна супрацоўнічае з музеем, прыводзячы сюды сваіх студэнтаў. Дырэктар музея ўручыў Вользе Алегаўне VIP-карту наведвальніка музея.

Затым усё якія прысутнічаюць сфатаграфаваліся на памяць, і далей усё стала нагадваць традыцыйную сустрэчу выпускнікоў.

Ветэраны музея ўспаміналі маладосць, абменьваліся тэлефонамі. На гэтай цёплай ноце вечар скончыўся. Гэта было апошняе мерапрыемства, якое музей правёў у рамках абвешчанага года Алены Васілеўны Аладавай.

Т.А. Сурская