Размер шрифта:
A
A
A
Цвет сайта:
Ц
Ц
Ц

Ф. Шубін. Бюст П.А. Румянцава-Задунайскага. 1778

Да наступлення Новага часу скульптура ў Расійскай дзяржаве практычна не развівалася. Баючыся вяртання да язычніцкага ідалапаклонства, праваслаўная традыцыя не ўхваляла аб’ёмную пластыку ў храмах. Толькі ў XVIII стагоддзі ў рамках свецкага мастацтва скульптуры набыла спрыяльныя ўмовы для свайго існавання.

Першымі рускімі прафесійнымі скульптарамі сталі выпускнікі Пецярбургскай Акадэміі мастацтваў. Сярод іх асабліва вылучаецца Фядот Іванавіч Шубін. Ураджэнец Архангельскай губерні (Шубін быў земляком Ламаносава) юнак з дзіцячых гадоў далучыўся да сямейнага рамяства – разьбе па косці. Па пратэкцыі Ламаносава, ужо маючы за плячыма вялікі вопыт рамесніка-кастарэза Ільі, ён паступіў у Акадэмію мастацтваў і бліскуча скончыў яе. Цяпер улюбёным матэрыялам скульптара становіцца мармур.

Бюст П.А. Румянцава-Задунайскага, вядомага палкаводца, настаўніка Суворава, выкананы Шубіным неўзабаве пасля вяртання скульптара з пенсіянерскай паездкі па Еўропе. Патэтыка класіцызму спалучаецца тут з барочнай свабодай у інтэрпрэтацыі прасторы і жывапіснай трактоўкай адзення. Аднак вызначальнай у партрэтах Шубіна застаецца аб’ектыўнасць характарыстыкі чалавека. Майстар не баіцца разбурыць гераічны вобраз фельдмаршала, праўдзіва адлюстраваўшы поўны твар партрэтаванага і яго кірпаты нос.