Выстава жывапісу Валерыя ШКАРУБО

21 снежня 2007 г. у 17.00 у Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь адбудзецца адкрыццё выставы жывапісу Валерыя ШКАРУБО. Галоўны жанр у творчасці мастака - краявід.

Прырода ў краявідах Валерыя Шкарубо паўстае невычарпальнай крыніцай параўнанняў, выяў, выяўленчых метафар. Творы мастака - не толькі сродак самавыяўлення, але і самаспасціжэння. Гэта магчымасць данесці да гледача свет ідэй, выяў і пачуццяў, якія і складаюць утрыманне творчасці. Ён працуе над выявай павольна, уважліва ўзіраючыся ў кожную, нават, на першы погляд, не вельмі істотную дэталь у навакольным свеце. І за смугой звычайнасці нам адчыняецца прыгажосць, пашыраецца наш погляд на свет. Пад яго пэндзлем усё становіцца важным, набывае свой адмысловы сэнс. Гэта могуць быць цалкам звычайныя, бачаныя намі сотні раз куткі прыроды, дзе мастак знаходзіць і прайгравае на палатне штосьці такое, што аказвае магічнае ўздзеянне, выклікае хвалю эмоцый і асацыяцый. У дадзеным выпадку мае месца не проста натуралістычнае канстатаванне факту існавання самога краявіду, а яго індывідуальнае, паэтычнае пераўвасабленне. Прыгажосць прыроды паказваецца як адзінае цэлае, без ілжывай штучнасці і паставы, усё спакойна, годзе жыццёвай праўды і паэзіі. У карцінах мастака амаль заўсёды адлюстраванае пераходны стан у прыродзе - позняя восень, ранняя вясна, змярканне, вечар, смуга, апошні промень сонца … Ён перадае мяккае святло восені, глухія фарбы пажухлай, калючай травы, халодны змрок у пачатку зімы. І кожны твор працята адчуваннем лёгкай журботнасці, задуменнасцю, унутранай напругай і трывогай.

Важнае месца ў творах мастака займае матыў дарогі. Яна можа выклікаць пачуццё хвалявання і адчуванні чагосьці няўлоўнага і нявызначанага ("Дарога"), адчуванне страху і таямнічасці ("У цемру"), цяжары выбару сярод беспрытульнасці быцця ("На ростань"). Яна можа ледзь прыкметна весці вас да чаму-то таямнічаму, поўнаму нечаканасці і трывогі ("Да невядомага").

Работа выставы падоўжыцца да 28 студзеня 2008 г.

Вярнуцца >>